Het Carrefour akkoord, wat brugpensioen omvat op 52 jaar, is niet alleen een doorn in het oog van de politiek.

Ook opiniemakers in kranten en weekbladen hebben meer dan 'een duit in het zakje gedaan'. Stuk voor stuk verketteren zij het gegeven brugpensioen, ook bij herstructureringen. Niet de minste in dit debat was en is Guy Tegenbos van de Standaard.  Alhoewel hij z'n mond hermetisch gesloten hield toen zijn werkgever (Corelio) n.a.v. een herstructurering een 20tal mensen op ...vervroegd brugpensioen stuurde.

Uiteraard worden ook allerlei arbeidsmarktdeskundigen opgevoerd. Eén voor één hameren zij erop dat het nu maar eens gedaan moet zijn om mensen 'veel te vroeg uit het arbeidsproces' te halen.

Maar hoe groot is nu eigenlijk het 'probleem brugpensioen' ?  Als je de opiniemakers mag geloven, komen er dagelijks enkele honderden mensen bij die (te) vroeg op brugpensioen worden gezet.

Kijk even mee naar de correcte cijfers, die je trouwens zelf ook kan raadplegen op de website van RVA.

In de periode april 2007 t/m april 2010 kwamen er -4306- 'gewone' bruggepensioneerden bij. Of +3,7%. Of nog -1434- per jaar !! En dat tijdens de zware crisisjaren 2008 en 2009.

Goed om weten is ook dat het hier bruggepensioneerden betreft die ofwel minstens 58 jaar zijn, ofwel minstens 38 jaar hebben gewerkt.

In diezelfde periode zijn er -2649- bruggepensioneerden gekomen, volgens het generatiepact.  Allemaal mensen die het slachtoffer zijn van één of andere herstructurering en die 'ter beschikking staan van de arbeidsmarkt'. Met andere woorden, werklozen waarop werkgevers naar hartelust beroep kunnen doen om hen opnieuw aan het werk te helpen. Alleen blijkt uit cijfers van zowel outplacementkantoren als uit cijfers van VDAB, dat deze mensen niet erg be- of gevraagd zijn op de arbeidsmarkt.

Kortom : het 'probleem brugpensioen' is helemaal niet zo 'groot' als sommigen ons willen doen geloven.

Dat betekent nu ook weer niet dat we blind moeten zijn of blijven voor de uitstoot van 'ouderen' op de arbeidsmarkt.  Al te vaak gaat men ervan uit dat iedereen die vanuit een herstructurering op BP gaat, hierom zeer verheugd is. Niets is echter minder waar.  Daarom is het ongelofelijk belangrijk dat we met z'n allen investeren in een beleid wat 'ouderen' de kans geeft om te KUNNEN en te MOGEN blijven werken.

Maar waar ik wel uitdrukkelijk voor pleit is dat het ganse debat op een serene, genuanceerde en vooral correcte wijze wordt gevoerd.

 

Dré Wolput