Ondertussen tekende ik present op activiteiten zoals een uitstap naar Damme en meerdere ‘koffie-namiddagen’. Voor heel veel mensen zijn dit activiteiten waar ze heel erg naar uitkijken. Dikwijls ook is dat voor velen van hen één van de weinige keren dat ze buiten komen, mensen ontmoeten en kunnen babbelen.

Bij zo een ontmoeting krijg ik ook wel eens vragen i.v.m. pensioenen, dienstverlening Familiehulp enz. Bij de koffie-namiddag van oktober viel het mij meteen op dat één van mijn tafelgenoten flink wat ‘blauwe plekken en bloeduitstortingen’ in zijn aangezicht had. Gevraagd naar de oorzaak hiervan wist hij mij te vertellen recent te zijn overvallen in de hal van zijn appartement. Betrokkene, die al eens getroffen werd door een hersenbloeding, waardoor hij moelijker kan gaan, woont op een appartement waarvan de ingang gelegen is in één van de passages tussen De Merodelei en de Molenstraat. Of zijn belager(s) al dan niet met meer waren, kon hij niet zeggen. Hij was duidelijk ‘in de rug’ aangevallen. Omwille v/h kabaal was een medebewoner van het gebouw snel ‘bij de feiten’, waardoor de aanvaller(s) op de vlucht zijn geslagen.

Deze gebeurtenis was aanleiding voor meerdere tafelgenoten om hun ‘onrust’ uit te drukken over, wat zij noemen’, de verloedering' van De Merodelei. Steeds meer overlast, kabaal en nachtlawaai. Volgens velen van hen is De Merodelei, wat ooit één van de meest ‘statige straten’ in onze stad is geweest, nu ‘verworden tot een coté die zij ’s avonds niet meer durven bewandelen’. Dat laatste hoorde ik niet enkel van de ‘directe bewoners’ ! De politie zou regelmatig worden opgeroepen voor allerlei incidenten. Heel wat mensen leggen voor deze problematieken de oorzaak ‘bij de vele vreemdelingen, daklozen e.a. die steeds meer 'zouden regeren over deze straat’ Omdat ik ook wel besef dat heel veel van de door deze mensen uitgedrukte ‘gevoelens’ te maken hebben met perceptie, ben ik uiterst voorzichtig om dit zomaar te beamen.