De ene keer loslippigheid, de andere keer het verwijt een nestbevuiler te zijn. De aanleiding daartoe heeft te maken met mijn blog over de rol van ACW en ARCO in DEXIA

In deze blog trek in van leer tegen het ACW en de groep ARCO voor wat betreft hun houding in het Dexia-débacle. Ik verwijt hen dat zij alles behalve eerlijk en correct geweest zijn in hun informatie aan het adres van ruim 700.000 ‘vennoten’ die een coöperatief aandeel bezitten van ARCOPAR. Wat ik daarover denk kan je uitvoerig lezen in de reeds geciteerde blog.

Bij het begin van de zomervakantie heette het nog dat ‘dank zij de voorzichtige politiek die ARCOPAR CVBA voert een aantrekkelijk divident kan worden uitgekeerd’ Na het bijna faillissement van Dexia weten we beter. En toch blijft het ACW/ARCO bijzonder vaag en onvolledig in hun communicatie. Ik had gehoopt om in Visie (het ledenblad van de Christelijke Arbeidersbeweging) van vrijdag 14 oktober de nodige toelichting en duidelijkheid te kunnen lezen. Maar het tegendeel is spijtig genoeg waar.

In zijn editoriaal zwijgt ACW-voorzitter Patrick Develtere ‘als vermoord’ over Dexia en de daaraan gelinkte groep ARCO . Duidelijkheid? Géén woord erover! Groep ARCO schrijft dan weer wel een artikeltje over de vraag ‘waarom garantieregeling voor coöperatieve vennoten’. Daarin lees ik ‘dat de aangelegde reserves ARCO hebben toegelaten om in 2008, samen met de federale staat (u en ik dus) de gewesten (u en ik dus) en de gemeenten (u en ik dus alweer) een eerste keer te redden. Maar, zo lees ik nog, toen kregen de opgebouwde reserves een eerste knauw.

Niet verwonderlijk als je weet –maar zij schrijven het niet- dat ze toen miljoenen Dexia-aandelen hebben gekocht aan een waarde van bijna 10euro/stuk, terwijl diezelfde aandelen op dat ogenblik een beurswaarde noteerden van 3,5 Euro. Vandaag zijn diezelfde aandelen minder dan 0.80 eurocent waard!!!

Je zou denken dat dit –zowel voor de groep ARCO,als voor de verschillende politieke overheden in dit land- aanleiding is geweest om Dexia te dwingen tot een voorzichtiger beleid wat niet meer gedreven is door een ongelofelijk winstbejag. Vandaag weten we dat dit dus niet het geval is. Erger, in het voorjaar kende Dehaene zichzelf en zijn Dexia-CEO nog een flinke bonus toe. Met goedkeuring van de aandeelhouders, waaronder de groep ARCO en de overheden (politici).