Voor de 2e keer op minder dan een jaar tijd heb ik het schepencollege om uitleg gevraagd inzake een mogelijk (bijna zeker) asbest-probleem in de wijk Loechtenberg.
Deze keer deed ik dat in een bezwaarschrift wat ik opmaakte op 9 februari dit jaar.
Er was een bouwaanvraag ingediend om 21 appartementen te bouwen op de hoek v/d Emiel Verreesstraat en de Vlamingenstraat. Om te kunnen bouwen moet echter een bestaande oude hal verdwijnen. 

Deze hal is voorzien van zeer oude golfplaten die...met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid, asbest bevatten.  Nu is dat op zich geen probleem, zolang deze platen niet worden gebroken.  Voor de 2e keer heb ik het schepencollege gevraagd hierover duidelijkheid te schepen. Voor de 2e keer heb ik gevraagd hierover de nodige verplichtingen op te leggen aan de eigenaar/projectontwikkelaar.
Voor de 2e keer vertikt het schepencollege mij een antwoord te geven.
Ondertussen heb ik wel gemerkt dat er een bouwvergunning werd afgeleverd. Op 22 april reeds.
Mijn bezwaarschrift -met daarin de bekommernis over dit asbestprobleem- blijft tot op heden onbeantwoord.
Dat er een probleem is van communicatie in deze stad weten we al heel lang.
Dat men je echter ook helemaal in het ongewisse laat over een gezondheidsprobleem, komt bijna over als 'crimineel'
Schril contrast ook met de vaststelling van een asbestprobleem in de Warande. Dit werd onmiddellijk aan de grote klok gehangen en er werden eveneens onmiddellijk maatregelen getroffen.
Moet ik daaruit besluiten dat -de gezonheid van- een bibliotheekbezoeker in Turnhout belangrijker is dan de gezondheid van een 'dorpsbewoner' ??
 
Dré Wolput