Eerder schreef ik een blog op deze site, naar aanleiding van de 'korting' op de pensioenen van Belgische grensarbeiders. Nederland zette per 1 juni 2011 een sociale uitkering (AOW) om in een fiscale maatregel.

Daardoor kunnen de grensarbeiders niet langer genieten van de zogenaamde 'tegemoetkoming AOW' welke in 2005 werd ingevoerd. (33.09 auro/maand)

Na klacht van het ACV zit dit dossier nu bij de Europese commissie. Ten vroegste in september mag hier een uitspraak worden verwacht. Ondertussen trok mijn blog ook de aandacht van de ombudsman Pensioenen. Hij is van mening dat, indien Nederland gelijk zou krijgen van die Europese commissie, of indien zij een beslissing naast zich zouden neerleggen, 'het niet te verantwoorden zou zijn, dat België (de RVP dus) het grensarbeiderspensioen niet zou aanpassen'. Dit is uiteraard een belangrijke, principiële stellingname van de ombudsdienst.

U kan onderstaand de reactie lezen van de ombudsman, die mij een mail stuurde. Noteer ook alvast in uw agenda dat de ombudsdienst pensioenen, op vrijdag 14 oktovber aanwezig zal zijn op de Turnhoutse markt. Dit met een Engelse bus van 15u tot 18u. Hij zal dan zelfs in het gezelschap zijn van de federale ombudsman. Allen daarheen!

En nu de reactie van de ombudsman Pensioenen :

Geachte heer Wolput,

Met veel belangstelling heb ik uw artikel “Pensioen afgepakt” gelezen op de site “Gazet van Turnhout”. Op een gevulgariseerde en tegelijkertijd erg mooi en eerlijk genuanceerde manier (over het politieke luikje i.v.m. de sp.a spreek ik mij gelet op mijn onafhankelijkheid niet uit) wordt hierin, net zoals in de artikels van Mathieu Rutten en Jos Poukens duidelijk de problematiek uiteengezet.

Op dit moment ligt de bal in het kamp van Europese Commissie. Met betrekking tot de interpretatie van Nederlandse wetgeving ben ik niet bevoegd. Moest Nederland gelijk krijgen van de Europese Commissie of indien Nederland het advies van de Europese Commissie naast zich zou neerleggen en het zou leiden tot een zaak voor het Europees Hof van Justitie (waar de gemiddelde behandelingsduur van een zaak 24,7 maanden is) wordt het echter wel een problematiek waarvoor klachten bij de Ombudsdienst Pensioenen kunnen ingediend worden. Het lijkt mij niet meer te verantwoorden dat de RVP het zogenaamde grensarbeiderpensioen dan nog niet zou aanpassen. Indien Nederland gelijk zou krijgen van de Europese Commissie kan dit verschillende problemen veroorzaken gelet op de stabilisatie die in 2005 is toegepast, het feit dat Nederland geen notificatie verstuurd heeft van de vermindering,.. Tevens zou dit niet alleen gevolgen hebben op het zogenaamde grensarbeidspensioen maar ook implicaties hebben op de cumulatieregel van het overlevingspensioen met een Nederlands rustpensioen, toekenning van het gezinspensioen waarop het Nederlands pensioen van de echtgenoot verminderd wordt, de inkomensgarantie voor ouderen, de inhouden op het Belgisch pensioen (ZIV, solidariteitsbijdrage),..

Ook de vermindering in een aantal gevallen van de toeslag voor de jongere echtgenoot in Nederland met 10% veroorzaakt gevolgen op het Belgisch pensioen.

Gelet op deze problematiek maar meer algemeen om de kenbaarheid van de Ombudsdienst Pensioenen bij inwoners van de Kempen te verbeteren komt de Ombudsdienst Pensioenen op vrijdag 14 oktober 2011 met een Engelse bus naar mijn eigen geboortestad, de stad Turnhout (Grote Markt van 15u tot 18u).

Als Ombudsman Pensioenen kunnen burgers bij mij terecht met hun klachten over de werking van de pensioendiensten en over hun wettelijk pensioen. De Ombudsdienst Pensioenen is een tweedelijns klachtendienst (klacht dient dus eerst bij de pensioendienst zelf aangekaart te zijn) Klachten zoals daar onder andere zijn:

* Is het pensioen volgens jou niet juist berekend?

* Is jouw pensioen te laat betaald en krijg je geen intresten?

* Denk je dat je lage pensioen kan opgetrokken worden tot 934 euro (IGO) ?

* Meen aanspraak te maken op het supplement voor grenswerknemers door het wegvallen van de koopkrachttegemoetkoming in Nederland?

Met deze actie wil ik de kenbaarheid van de Ombudsdienst Pensioenen verbeteren door zelf naar de burger toe te komen. Ik ben er immers van overtuigd dat zoveel mogelijk burgers moeten weten dat onze gratis diensten bestaan en dat zij bij ons terecht kunnen met hun blijvende meningsverschillen met een pensioendienst.

Ook de federale Ombudsman is aanwezig en behandelt klachten over een federale overheidsdienst.

Bij deze wou ik u hierover infomeren.

Met vriendelijke groeten,

Tony Van Der Steen

foto: re-projecting (Utrecht) Event 1,2 op FlickrGeen vakantie of er duikt ergens een probleem op van lawaaioverlast. Dit jaar was het niet anders. Het begon al voor de vakantie met een rechterlijke uitspraak over een kindercrèche.

In Brugge. Deze crèche organiseert zogenaamde flexibele  kinderopvang. Van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat, alle dagen van de week en alle dagen van het jaar. Het lijkt me dan ook echt niet abnormaal dat directe buren hiervan wel degelijk overlast hebben, temeer omdat dit zich elke dag opnieuw manifesteert. In dergelijke gevallen blijkt er echter weinig begrip te bestaan voor eventuele klager(s). Integendeel het zijn dan steevast ‘verzuurde onverdraagzamen’

Zo ook wanneer er klachten komen over lawaaioverlast in de buurt van speelpleinen. Dan krijg je ook al even steevast de verklaringen van ‘spelende kinderen maken géén lawaai’, of beter nog sommigen menen zelfs een wetsvoorstel te moeten maken, waaruit zou moet blijken dat  het lawaai van spelende kinderen nooit als overlast kan worden beschouwd.  Sta me toe : dat vind ik nu eens ‘zatte zever’ in het kwadraat.  Eender welke vorm van lawaai kan als hinderlijk worden ervaren. Uiteraard is dat een ‘subjectief gevoel’,  alhoewel er een duidelijke relatie bestaat tussen geluidsniveaus en ondervonden hinder. Maar daarbij is de bron van het  lawaai niet bepalend, maar wel het geluidsniveau. Ik ‘romantiseer’ dus niet mee met hen die zeggen dat spelende kinderen geen lawaai maken. Elke papa of mama zal ook graag toegeven dat (hun) kinderen best wel wat lawaai kunnen maken. Dat lijkt me trouwens ook niet de essentiële discussie. Wel relevant is de vraag of het moet/mag kunnen dat spelende kinderen lawaai maken. Daarop zeg ik duidelijk en onomwonden : JA! Maar daarom niet altijd, overal en onbeperkt. Trouwens wanneer die kinderen bvb joelend in een klimtoren kruipen of met een bal spelen is dit veel minder hinderlijk dan wanneer enkele van die gasten met mekaar een ‘gesprek’ aangaan, maar dan wel 50meter van mekaar verwijderd.

Soms zoekt de overheid problemen inzake lawaaioverlast ook wel zelf op. Als voorbeeld neem ik het toegangsreglement van speelpleinen. Van zonsopgang tot zonsondergang.  Plezant toch als je in de zomer rond 5u in de ochtend wordt gewekt door enkele joelende kinderen op het nabijgelegen speelplein?! Of nadat je een ganse dag een stressy-job hebt gedaan en je op je terras ’s avonds nog wat wil genieten, maar het lawaai op het speelplein blijft aanhouden tot bijna 23.00uur. Verzuurd en onverdraagzaam noemen ‘ze’ dat!

Of wanneer je als buurtbewoner ‘plots’ vaststelt dat er naast je deur speeltuigen worden geplaatst. Zonder enige vorm van overleg/inspraak. Als je, samen met de buurtwerking, het beleid bevraagd wat er allemaal te gebeuren staat en of dit in overleg kan is het antwoord : een brief aan de bewoners waarin de ‘voldongen feiten’ gewoon worden medegedeeld.  Op die manier maak je uiteraard elke omliggende bewoner monddood en kan er zelfs niet gesproken worden over de wijze van inrichting, het voorzien van bvb enkele petanquebanen waardoor je een mengeling  krijgt van gebruikers, die eveneens aansluit bij het bewonersprofiel  en tegelijk een vorm van sociale controle.

Door deze ‘politiek’  jaag je bij voorbaat de mensen in de gordijnen.  Dergelijke politiek is ook moordend voor een recent opgestart buurtwerk. Als gevolg van dit dictaat, werd de buurtwerking ‘on hold’ gezet. Met dank aan Dimitri Gevers, schepen van jeugd.

Dat het kan ook anders kan, bewezen de buurtbewoners van de Steenweg Op Gierle en Blairon. Meer hierover kan je lezen in de Gazet van Antwerpen. Maar dat is duidelijk van voor het ‘Gevers-tijdperk’

In de actualiteit vandaag : een residentiële wijk (De Lint) in Oud-Turnhout wil een 'eigen beveiligingscamera met nummerplaatlezer' Als ze het zelf betalen -30.000 euro- ziet de politie noch de burgemeester er graten in. Goed om weten is dat de zonechef van de politie 'wild' loopt als het over camera's gaat. Zo zijn in de politiezone alom camera's aanwezig voor allerlei doeleinden. Om bepaalde plaatsen te beveiligen (zoals de Markt) Om je snelheid te meten. Om nummerplaten te lezen. En zelfs om via trajectcontrole je snelheid te meten (op deze wijze werden -zonder enige wettelijke omkadering inzake ijking van de meettoestellen- al duizenden PV's gemaakt) Nu nog een camera om een groep van -meestal ingeweken uit het Noorden- rijke tisten te beschermen.

Waarover gaat het : De Lint is een gekende buurt in Oud-Turnhout waar vele -super- rijken, hun rijkdom graag etaleren met proteserige villa's op een groot stuk grond met meestal enkel dure wagens op de oprit. Vanuit deze wijk kwamen eerder al klachten wegens de aanwezigheid van een sportvliegveld in de buurt. Nu willen ze een eigen camera met nummerplaatlezer die ze zelf wel zullen betalen. Maar los van het feit dat dit een zeer perverse idee is, weet iedereen dat het niet blijft bij het plaatsen van een camera an sich. Nee, bij de politie moet dit worden opgevolgd en in geval van een (vals) alarm een patrouille op pad sturen. Tot nader order zullen deze agenten worden betaald met gemeenschapsgeld. En zo krijgt deze rijke buurt een met gemeenschapsgeld betaalde 24-uurs permanentie van de politie! De burgemeester staat achter de idee, want 'dat zou in het voordeel zijn van alle burgers, omdat inbrekers dan weg blijven' Wat een onzin!

Een van de pleitbezorgers voor de camera is Peter Heeren. Een zeer gekend projectontwikkelaar in de streek. Een van de projecten die via hem lopen is de ontwikkeling van de grote Turnova-site in het centrum van Turnhout. Recent werd bekend dat Heeren met de idee rondloopt om op deze site een gebouw neer te poten van 18 verdiepingen hoog. Meteen het hoogste gebouw ooit in de wijde omgeving. Misschein zit hierin wel een alternatief voor 'zijn camera's'. Zet dit gebouw maar zorg dat de politie over de bovenste verdieping èn het dak kan beschikken. Zo kunnen zij vanaf deze plaats de ganse zone 'in het oog houden'. Efficiënt en 'goed voor iedereen'

Een ander alternatief : laat de gemeente aan deze rijken een bouwvergunning afleveren voor een hoge muur romdom hun wijk. Liefst met glasscherven er bovenop. Net zoals de kasteelheren van vroeger!

Dré Wolput

Ieder jaar weer maakt VDAB een analyse van de knelpuntvacatures en knelpuntberoepen. Het gaat dat over die beroepen of vacatures waarvoor men moeilijk voldoende mensen kan vinden. Om één en ander beter te kunnen aanpakken heeft VDAB een 'nieuw' instrument bedacht. Competent noemen ze het.

Toevallig vond ik vandaag een nota van 1998 over dezelfde problematiek. Conclusie : er is niets nieuws onder de zon.

Het verhaal van knelpuntberoepen is immers zo oud als de VDAB zelf en dat is al ruim 20 jaar. De reacties op de publicatie van de jaarlijkse lijst van die knelpuntberoepen zijn ook steeds dezelfde. Langdurig werklozen moeten eender welke job aannemen. Beperk uitkeringen in tijd en men zal dan wel willen werken en meer van dat fraais. Mijn ervaring met de arbeidsmarkt is ook al 'oud' maar daarom niet minder relevant. Enkele vaststellingen doorheen al die jaren : werkgevers willen géén langdurig werklozen aanwerven, ook en zeker niet in knelpuntvacatures. Werkgevers zijn 'vies' van iemand die langer dan een jaar werkloos is en ze worden nog 'viezer' als hij/zij bovendien 50 jaar of ouder is. Het verhaaltje dan van 'wij vragen geen diploma maar ook onze vacatures voor ongeschoolden raken niet ingevuld'. Heel eenvoudig, men vraagt (bvb) in de Horeca geen diploma voor een garcon maar er zijn wel een hele rits 'andere eisen' die niet altijd zo duidelijk op papier worden gezet. Zo moet je er liefst goed uitzien. Zeer stressbestendig zijn. Bereid zijn om op de meest onmogelijke uren te werken met de meest ruime flexibiliteit. Je moet vooral ook klantvriendelijk zijn en als het kan ook nog een mondje engels kunnen praten. Een gelijkaardig voorbeeld : een metser. Geen diploma vereist maar de werkgever verwacht wel dat je kan plan lezen, profielen zetten, Een beetje voegen en bepleisteren. En als je ook nog wat kan vloeren en tegelen is dat netjes mee doorgepakt. Wie dat allemaal kan en kent werkt meestal op zelfstandige basis. Met deze voorbeelden wil ik maar aantonen dat werkgevers met een meer realitsische blik moeten durven kijken naar kandidaat-werknemers. Misschien ook wat meer aandacht besteden aan 'opleiding in het bedrijf' en niet altijd een onmiddelljk inzetbare en voor 150% renderende kandidaat verwachten.

Verder blijft het al die jaren een vaststaand feit dat heel wat knelpuntvacatures veroorzaakt worden door de slechte loon- en arbeidsvoorwaarden.

Nu ik stilaan 'einde-loopbaan' ben, maak ik tijd om mijn bureel wat 'op te rommelen'. Zo kwam ik uit bij een nota over knelpuntvacatures in Vlaanderen' van februari 1998. Ik wil toch graag enkele zaken uit deze nota citeren:

• er is een reëel probleem van knelpuntvacatures en maatregelen maar dit mag niet ongenuanceerd worden bekeken en bestreden.
• er zijn diverse partijen verantwoordelijk en zeker ook de werkgevers
• enkele knelpunten worden vooral veroorzaakt door de onaantrekkelijkheid van het beroep zoals leurders, horeca, kappers, bakkers en beenhouwers

Wat stelde men in 1998 voor aan oplossingen?

• hogere en betere uitstroom vanuit sterk arbeidsmarktgericht onderwijs bevorderen : uitdaging van herwaardering van TSO en BSO richtingen Binnen arbeidsmarktgericht onderwijs meer toeleiding naar studierichtingen met betere doorstromingskansen. Concreet, meer meisjes in jongensrichtingen.
• extra opleidingen/budgetten om werklozen meer en beter op te leiden naar knelpunten. Met de sectoren nagaan welke ruimte er daar nog is voor investering in opleiding en begeleiding naar knelpuntberoepen.
• versoepeling van de aanwervingscriteria. In een aantal sectoren worden nauwelijks vrouwen aangeworven en uit onderzoek blijkt er ook een zwaar probleem van etnische discrimintaie te bestaan. Bedrijven mikken vaak op een te hoog scholings- of ervaringsniveau

Conclusie anno 2011 dan?

Er is weinig nieuws onder de zon. Ongetwijfeld heeft VDAB in de loop der jaren de methodiek om knelpuntfactoren te analyseren, verfijnd. Het probleem dat vele knelpuntberoepen vooral te maken hebben met slechte loon- en arbeidsvoorwaarden is nog altijd (minstens) even groot. Nee eigenlijk zelfs groter want er zijn ook 'moderne' beroepen bijgekomen zoals dienstenchequewerknemers

De betere uitstroom uit het onderwijs is nog altijd een levensgroot probleem, wat ook heel veel te maken heeft met 'foute' studiekeuze(s) De voorbije jaren worden we zelfs met een 'extra' probleem geconfronteerd met name de ongekwallificeerde uitstroom uit het onderwijs.(zonder diploma of getuigschrift)

Kennis en kunnen zijn we wel anders gaan benoemen : we vatten dat nu allemaal samen onder de noemer 'competenties'.

Er is wat commotie over een inlevering op het pensioen van de Belgische grensarbeiders in Nederland. Recent kwam SP.a daarmee in het nieuws. Maar...is de commotie wel terecht?

Waarover gaat het hier ? Sinds 2005 ontvangen de Belgische gepensioneerde grensarbeiders een 'tegemoetkoming AOW' (algemene ouderdomswet) Voor 2011 is dat een bedrag van 33,O9 euro/maand. De Nederlandse overheid heeft deze 'tegemoetkoming' vervangen door de 'koopkracht-tegemoetkoming oudere belastingplichtigen. Deze fiscale maatregel heeft alleen betrekking voor gepensioneerden van wie het inkomen voor minstens 90% in Nederland wordt belast. Dus vallen vanaf 1 juni de Belgen buiten deze tegemoetkoming.

Nu ontvangen deze Belgische gepensioneerden zo goed als altijd, bovenop hun AOW ook nog een aanvulling van België. Het zogenaamde grensarbeiderspensioen. Theoretisch gesproken zou men nu dus kunnen zeggen dat, als de AOW daalt, het grensarbeiderspensioen evenredig moet stijgen. Maar die redenering gaat niet altijd op. Integendeel

Immers, indien je AOW is ingegaan voor 1/1/2005 heeft België geen rekening gehouden met deze tegemoetkoming...vermits ze nog niet bestond! Ook voor AOW-dossiers die zijn ingegaan voor 2009 heeft een vraag tot herziening geen zin. Dat heeft dan weer te maken met het kleinere bedrag wat toen werd betaald aan tegemoetkoming. Voor AOW-dossiers die sinds 1/1/2009 zijn ingegaan heeft een verzoek tot herziening zin.

Maar er is ook nog een ander 'probleem'! Gezien het Belgisch pensioen, toegekend aan een grensarbeider en de AOW (uit Nederland) zich als 'communicerende vaten' gedragen had de RVP het Belgisch pensioen vanaf 2005 eigenlijk moeten verminderen met het bedrag wat men toen bijkreeg vanuit Nederland. Maar RVP is toch al die jaren blijven betalen op basis van de oorspronkelijke toekenning. Blijkbaar heeft niemand hierover ooit geklaagd!

Het ACV is de eerste geweest om aan deze problematiek aandacht te geven. Zo in de nieuwsbrief grensarbeid van februari 2011. Toen duidelijk werd dat deze tegemoetkoming per 1/6/2011 zou worden afgeschaft werd er ook klacht neergelegd bij de Europese commissie.

Nu tracht de SP.a van deze zaal 'politiek garen' te spinnen door mensen aan te raden brieven te sturen aan zowel de Blegische (Daerden) als de Nederlandse (Kamp) minister. Zij laten echter na de betrokkenen op een correcte manier -zoals hierboven beschreven- te informeren. Dit heeft veel weg van pure stemmingmakerij.

Ook wij staan erg kritisch tegenover deze afschaffing omdat het heel erg lijkt op een besparingstruc van de Nederlandse overheid. Maar het enige waar heil mag worden van verwacht is het antwoord van de Europese Commissie. Brieven sturen heeft dus géén enkele zin net omdat de bal nu ligt in het kamp van die Europese commissie.

Uitspraak ten vroegste in september.

(wie graag de nieuwsbrieven van het ACV terzake wil ontvangen stuurt best een mail met die vraag aan Dré Wolput : awolput@acv-csc.be

De onderbuik

Elke socioloog en/of psycholoog zal wel zijn mening hebben over de oorzaak v/d rellen in Londen en andere steden.

Mijn nuchter boerenverstand zegt dat dit een actie was vanuit de ‘onderbuik’ van de samenleving. Niet raciaal en/of multicultureel getint. Gewoon een actie van wat men destijds (toen ik jong was) mensen noemde die zich van God noch gebod iets aantrekken.

Doorheen de jaren en met de ontwikkeling van het welzijnswerk zijn we dit allemaal anders gaan noemen. We hebben het nu liever over ‘kansarmen’, ‘verwaarloosde jeugd’ ‘probleemgezinnen’ ‘drop-outs’ ‘hangjongeren’enz.

Sinds de tijd dat ik jong was heeft ook het opvoedingspatroon een ware gedaanteverwisseling ondergaan. Het ouderlijk gezag werd op de schupstoel gezet en de vrije opvoeding werd het adagium. Niet alleen het ouderlijk gezag, ook alle andere vormen van gezag werden steeds meer in vraag gesteld. Zo binnen het onderwijs, maar ook binnen justitie en zeker ook dat binnen de kerk.

De laatste jaren is gebleken dat het kerkelijk gezag heel wat misbruik kende bij een aantal uitvoerders ervan. Zo zal het ongetwijfeld ook zijn bij het ouderlijke gezag. Maar dat neemt niet weg dat ik (te)dikwijls de indruk heb dat ook de vele goede zaken die in een opvoeding aan bod moeten komen achterwege zijn gebleven. Spreken over het bijbrengen van normen en waarden heeft  meestal als effect dat me je rechts-conservatisme verwijt! In de plaats heeft de overheid geïnvesteerd in ‘opvoedingswinkels’. Meer en meer blijkt vandaag het faillissement van die vrije opvoeding waarbij géén grenzen worden gesteld. Meer en meer jonge ouders weten ook niet meer hoe of wat ze hun kin(eren) moeten ‘voorleven’ want ook zij zijn (te) vrij opgevoed.

Ik ben in mijn stad (Turnhout) altijd nauw betrokken geweest bij wat men nu een ‘lokaal sociaal beleid’ noemt. Dit is ontstaan uit de vroegere VFIK (Vlaams fonds integratie kansarmen) en het SIF (sociaal impulsfonds) Toen deze gelden vrijkwamen en moesten worden omgezet in ‘projecten om de kansarmoede te bestrijden’ kregen we van de kansarmen de vraag en het verwijt, dat er geen enkele ‘frank’ rechtstreeks aan hen ten goede kwam. Alle middelen werden immers omgezet in het aanwerven van ‘sociaal werkers’ en het huisvesten ervan.

Ook vandaag gaat dit verwijt nog steeds op vind ik. Heel wat van die projecten zijn meer bezig geweest met ‘zichzelf’ in stand te houden dan effectief enig soelaas te brengen bij en voor de doelgroep waarvoor ze bedoeld zijn. Ik maak graag een uitzondering voor het ‘straathoekwerk’. Wat ik ook als een gunstige evolutie beschouw is dat er de laatste jaren ook aandacht was voor het opleiden van ervaringsdeskundigen tot sociaal werker(s) De nieuwste evolutie in Turnhout zijn de ‘buurt-sport-werkers’ Wellicht vanuit de filosofie dat sport de integratie wederzijds bevorderd. Zal zeker zo zijn met  voorbeelden als Lukaku (en anderen) die voor vele miljoenen euro’s van ploeg veranderen.

Persoonlijk ben ik doorheen de jaren zeer sceptisch geworden over de invloed/gevolgen van het ganse jeugd-welzijns-beleid.  Steeds meer rellen van jongeren die aan heel dit beleid/aanpak géén boodschap (willen) hebben. Steeds meer mensen die zich afzetten tegen alle vormen van gezag. Die de aangeboden kansen zoals onderwijs niet willen grijpen enz.

Ik ben het eens met hen die stellen dat drastische besparingen op allerlei ‘sociale voorzieningen en ondersteuningen’ niet te tolereren zijn. Maar dat ontslaat ons niet van de verantwoordelijkheid om al die voorzieningen beter en concreter af te toetsen op de te behalen resultaten. En waarom zouden we als samenleving niet mee kunnen bepalen welke resultaten wij verwachten?

Wie wat vertrouwd is met de Christelijke Arbeidersbeweging, het ACW en de KWB, weet dat zowel KWB als KAV vroeger vele Lourdesreizen organiseerden. Sinds 25 jaar doen ze dat ook met de fiets

En al lang niet meer naar Lourdes alleen. Ook de naam veranderde in GOVAKA (goedkope vakanties) Voor het 3e jaar op rij was ik ook deze vakantie een vrijwilliger-begeleider van een fietstocht. In 2009 ging het richting Leuven-Barcelona. 2010 vertrokken we aan de Frans-Spaanse grens richting Santiago De Compostella. Dit jaar werd het Milaan-Rome. Met 25 goed getrainde fietsers vatten we de tocht aan te Vigevano met de bedoeling om zo een 950km en 7 dagen later aan te komen in Rome. Tussendoor deden we Acqui Terme, Rapallo (aan de kust), Pisa, Siena, Assisi en Orvieto aan. Allemaal steden die een belangrijk kunstpatrimonium herbergen.

Enkele vaststellingen onderweg. Om te beginnen is de kwaliteit van de wegen ronduit abominabel slecht te noemen. Fietspaden kennen ze al helemaal niet. Bovendien zijn de wegen erg druk bereden door auto's en moto's. Met -voornamelijk-Italianen die minstens één hand hebben vastgekluisterd aan hun claxon! Er is vele jaren niks geïnvesteerd in dit wegennet, zoveel is duidelijk. Misschien een tip voor Vlaams Minister van openbare werken Crevits. Zij zou ze daar in Italië kunnen gaan leren hoe je wegen aanlegt en vernieuwd wanneer nodig. De slechtste wegen bij ons zijn pareltjes vergeleken met wat we in Italië onder de wielen kregen geschoven.

Er waren in onze groep ook enkele deelnemers die vroeger Italië al eens verkenden met fiets en trein. Zij waren uitermate tevreden over de stiptheid, zowel als over de dienstverlening van de Italiaanse 'nmbs' zeg maar. Misschien moet Crevits dan maar meteen Inge Vervotte meenemen. Zij kan inzake stiptheid en kwaliteit dienstverlening blijkbaar nog wel wat opsteken bij de onderdanen van Berlusconi.

Tijdens onze fietselijke verplaatsingen deed zich ook één (gelukkig maar één) zware valpartij voor. Passanten hadden blijkbaar en ambulance gebeld die dan ook snel ter plaatse was. De ongelukkige fietser meende echter dat het niet nodig was om zich te laten afvoeren naar een ziekenhuis. Dus nam ik hem maar mee in de volgwagen, waar vrij snel bleek dat er misschien toch wel iets ernstig aan de hand kon zijn. In een dorpje even verderop werd er gestopt en via de plaatselijke apotheek werd een dokter gebeld. Ook deze was in géén tijd ter plaatse. Na een onderzoek liet hij onze medefietser overbrengen naar een wat verder gelegen polykliniek. Enkele weken geleden was ik met een groep mensen in Damme. Daar werd ook een al wat ouder persoon onwel. We vroegen aan de uitbater v/h restaurant om een dokter te bellen. Van de 3 dokters die werden gevraagd om langs te komen, kon (wou?) niemand zich vrijmaken...

Ook een opvallende vaststelling : in zowat alle hotels waar we verbleven werd 's morgens in alle vroegte het personeel aangevoerd door een busje met Roemeense nummerplaten. Waar hebben we dat nog gezien?!