*Het 'conflict' tussen ouderen en de arbeidsmarkt sleept al 40 jaar aan.

Sinds enkele jaren doet de overheid inspanningen -zo ondermeer via VDAB- om 'ouderen' opnieuw inzetbaar te maken.

De resultaten -lees aanwervingen van 50+ - bljven echter zeer miniem.

Toch zal VDAB, vanaf april, alle werklozen, jonger dan 55 jaar 'verplicht begeleiden'. Dè vraag daarbij is : tot wat zal dit leiden als werkgevers niet of onvoldoende bereid zijn om ouderen aan het werk te houden of een nieuwe kans te geven.

Ik nodig u alvast uit om onderstaande bedenkingen eens door te nemen en er ook uw gedacht van te zeggen. Dat kan door me te mailen op dreblogt@gmail.com   Uw ervaringen als 'oudere' zijn ook zeer welkom op m'n email

ofwel door rechtstreeks op deze site te reageren. Indien je graag wat meer cijfergegevens wenst, kan je me ook een mail sturen.

Alvast bedankt

Ouderen en de arbeidsmarkt – Altijd al een moeilijke verhouding geweest

 

*Het debat over ‘ouderen en langer werken’ haalt de laatste jaren veelvuldig het nieuws. Je zou denken dat het een recent probleem is. Niets is echter minder waar.

In de jaren 70 reeds ontstonden er vervroegde uittredingsstelsels voor ouderen.

 

Zo is het (wettelijk) brugpensioen er gekomen in 1974.

Mede als gevolg van de toen heersende economische crisis (oliecrisis in 1973) was er grote werkloosheid die vooral de jongeren trof. Om die jongerenwerkloosheid op te vangen bedacht men het brugpensioen, waardoor ‘ouderen’ vervroegd konden stoppen. Er was toen wel een vervangingsplicht.  Naast het wettelijke stelsel van BP, kwamen er ook meer en meer ‘conventionele’ afspraken tot stand inzake brugpensioen. (CAO per sector en/of onderneming) In deze cao’s werden andere leeftijdvoorwaarden bedongen (58j; 55j…)

Brugpensioen is de afgelopen decennia  meer en meer gebruikt om ‘een sociaal bloedbad’ bij herstructureringen te vermijden. Een van de laatste bedrijven in de Kempen, waarbij brugpensioen werd afgesproken op 50j, was bij de sluiting van Belgonucleaire te Dessel. Er was toen nog geen sprake van het generatiepact.

 

*Maar ondertussen bleef er een grote instroom van +50 in de werkloosheid. Zelfs zo groot dat de overheid in 1991 besliste tot een ‘vrijstelling’ van 50+ in de werkloosheid, wat betekende dat deze mensen niet langer ‘bemiddelbaar’ waren en géén verplichtingen meer hadden om werk/begeleiding te zoeken. Deze groep ‘verdween’ dan ook uit de werkloosheidscijfers en zo kon België ‘betere’ cijfers voorleggen voor Europa.

 

 

Kentering

 

*Het is pas bij het aantreden v/d ‘paars-groene’ meerderheid, in 1999 dat de overheid, alweer onder impuls van Europa- anders is gaan denken over werkloosheid en activering. De regering Verhofstadt bevatte ook de architecte van het generatiepact. (Freya Van Den Bossche)

Met het afschaffen v/d ‘automatische vrijstelling’ voor 50+ (per 1/72002) werd –althans beleidsmatig- de omslag inzake activerend beleid, ook voor ouderen, ingezet.

 

*Met de invoering van het generatiepact is men in de eerste plaats de toegang tot het brugpensioen gaan bemoeilijken. Sinds 2005 moet elke ‘kandidaat-bruggepensioneerde’, in het kader van een herstructurering, gedurende (minstens) 6 maanden outplacement volgen. Hij of zij blijft voortaan ook ‘ter beschikking staan van de arbeidsmarkt’ (behalve als je minstens 38 jaar werkte of reeds 58 jaar oud bent)

Daarnaast worden ook alle nieuwe werklozen van 50+ door VDAB verplicht om een informatiesessie te volgen, waarbij ze informatie krijgen over hun rechten, plichten en kansen. Ook de vakbonden –via bijblijven- werken hieraan mee.

 

Werkzaamheid en werkbaarheid zijn geen tegenpolen

 

*Werkzaamheidsgraad optrekken ?

Het ACV is het volledig eens met het principe van ‘langer werken’ ook en vooral om onze sociale zekerheid en de pensioenen betaalbaar te houden.

Maar, daartoe moeten –voorafgaandelijk- 2 belangrijke voorwaarden worden vervult

1)     Het moet ‘mogen’. Wat nu niet het geval is omdat 50+ veel te snel uit het arbeidsproces worden gezet

2)     Het moet kunnen, fysisch en psychisch.

Met andere woorden : de overheid en werkgeversorganisaties focussen nu erg eenzijdig op de werkzaamheidgraad, maar niet of veel te weinig op werkbaarheidsgraad. Pas wanneer die 2 ‘parameters’ hand-in-hand worden gebruikt, zal er een begin van oplossing komen, inzake het activeren van ‘ouderen’. En het zijn net deze 2 voorwaarden die aan werkgeverskant moeten worden ingevuld !!

De cijfers tonen ook aan dat de huidige arbeidsmarkt géén of minstens erg onvoldoende vacatures heeft voor 50+. Er is een dringende mentaliteitswijziging nodig bij werkgevers om ‘ouderen’ opnieuw een kans te geven of hen langer in dienst te houden.

 

Vanaf 1 april iedereen door hetzelfde bad ?

 

*Vanaf april zal VDAB alle nieuwe werklozen van -55 jaar, verplicht gaan begeleiden. Ook hieraan zullen we als ACV meewerken, maar met een nog meer kritische reflex dan voorheen.

Immers tonen de werkloosheidscijfers nog steeds een groei aan van de 50+. Als voorbeeld neem ik de (centrum)stad Turnhout : sinds 2007 stijgt de werkloosheid met 6%, maar bij de 50+ met bijna 18%.

Als er de volgende maanden in deze cijfers géén kentering komt, vrezen we dat begeleiden snel zal omslaan in ambeteren ! Dat is voor het ACV on-aanvaardbaar !!

 

Tenslotte

Een oproep aan VDAB om correcter om te gaan met wat zij noemen ‘het labelen’ van een 50+. Ik doe nu al enkele jaren info’s voor 50+, welke door VDAB daartoe worden uitgenodigd.

Minstens 20 %  van de aanwezigen hadden die uitnodiging niet hoeven te krijgen.

Het is ook niet prettig als je een uitnodiging ontvangt voor een ‘verplichte info’ en dat bij afwezigheid dit zal worden gemeld aan RVA, terwijl je niet eens werkloos bent maar nog een verbreking krijgt tot ergens in 2013

Of wanneer je net hebt voldaan aan je plicht inzake ‘verplicht gesprek na outplacement’, thuis komt en meteen een nieuwe brief van VDAB in je bus treft voor (nogmaals) een ‘verplichte info 50+’

Of een 62 jarige die dezelfde verplichte uitnodiging heeft gekregen maar vrijgesteld is wegens +58 jaar, iets wat de computer van VDAB toch ook wel merkt, denk ik dan

 

Dré Wolput

 

Vandaag raakte bekend dat een echtpaar, waarvan de man terminaal en zijn echtgenote ziek was, samen euthanasie heeft laten toepassen.

Ongetwijfeld maakt dit vehaal bij heel veel mensen emoties los.

Ook nu weer zal er wellicht een discussie volgen of de wet het wel of niet moet toelaten dat beide partners samen, door euthanasie uit het leven stappen.

Zonder een uitspraak te willen doen over deze vraag wil ik alle lezers van Dré Blogt, wel laten delen in mijn persoonlijk verhaal inzake euthanasie.

Een getuigenis die ik enkele jaren geleden reeds op papier heb gezet.

 

In juni 2004 werd bij mijn (op 7/5/2006 overleden) echtgenote, de ziekte A.L.S. vastgesteld Amyotrofe laterale sclerose. Een vernietigende spierziekte die (kan) leiden tot volledige verlamming. Een snelle degeneratieve aandoening die -in ons geval- niet behandelaar is en niet te genezen valt.

Mijn echtgenote wenste van bij de diagnosestelling dat zij ‘niet tot het bittere einde’ zou moeten gaan en drukte de wens uit om, zodra zij hiervoor het ogenblik gekomen achtte, euthanasie toe te (laten)passen.

Na bespreking met de behandelende arts(en) werden de nodige formulieren daartoe ook ingevuld.
Al snel kon mijn vrouw niet meer spreken en zetten zich de eerste verlammingsverschijnselen in. Na enkele maanden kon ze niet meer fietsen of een auto besturen. Langzaamaan werd ook het stappen steeds moeilijker en werd een rollator aangeschaft. De ‘aftakeling’ ging zo snel dat ook een roelstoel diende te worden aangeschaft. Ook bij haar persoonlijke hygiëne had ze al snel hulp nodig.

Meer en meer werd niet alleen zijzelf, maar ook ons ganse gezin, door deze ziekte gegijzeld. Vanaf half 2005 was er dan ook zo goed als ‘permanente aanwezigheid/hulp’ vereist. Dank zij de fantastische inzet van ondermeer famillie en buur, is zij tot bij haar overlijden thuis kunnen blijven en werd haar alle hulp en ondersteuning geboden die nodig was. Begin 2006 diende ze een maagsonde te laten plaatsen. Eten/drinken was immers zo goed als onmogelijk geworden. Ze beschouwde dit zowat als het einde van de ‘levensgeneugten’. Enkele maanden later drukte ze dan ook -opnieuw- de uitdrukkelijke wens uit, dat euthanasie zou worden toegepast.
De nodige afspraken werden gemaakt met de huisarts.

Aanvankelijk dachten we, dat de reeds in 2004 ingevulde wilsuitdrukking, voldoende was.
De procedure schrijft echter voor dat het om een ‘herhaalde vraag’ moet gaan. Hoe moeilijk dit voor haar ook was (spreken kon reeds lang niet meer, het gebruik van een ‘hulpmiddel’, een lightwriter, kon nog maar zeer moeizaam) zij diende haar vraag dus enkele keren te herhalen. Bovendien kwam er een ‘neutrale’ arts bij te pas die haar eveneens moest ondervragen over haar wil tot euthanasie. Deze arts diende tevens advies te geven aan de arts die de euthaniasie zou uitvoeren.
Uiteindelijk werd bij haar -bij volle bewustzijn, want alhoewel haar lichaam was afgetakeld is haar geest tot op de alerlaatste seconde intact gebleven, op 7/5/2006 euthanasie toegepast.

Tot op vandaag ben ik overtuigd dat de te volgen procedure een goede procedure is. Het geeft garanties aan de patiënt en aan zijn of haar omgeving dat euthanasie niet ‘zo maar’ op eenvoudig verzoek, kan worden toegepast. Het moet gaan over een bewuste en herhaalde vraag. Met daarbij het advies van een andere arts en de melding aan betreffende commissie.

Indien bij deze commissie twijfel zou bestaan over de gegrondheid van de vraag en/of de gevolgde procedure, maken deze het dossier onmiddellijk over aan het parket !

Eerder stelde ik al, dat de ziekte ALS, mijn vrouwtje en haar gezin/omgeving ‘gijzelde’. In dergelijke situatie is euthanasie dan ook méér dan een daad van levensbeëindiging. Ik ben en blijf de overtuiging toegedaan dat het, vanwege mijn vrouw, ook een daad van liefde was. Liefde voor haar man, zoon, famillie en omgeving. Meer dan wie ook besefte ze dat haar situatie uitzichtloos was en daardoor ook die van ons. Een gezonde geest, welke gevangen zat in een steeds zieker wordend lichaam.
–Zeer bewust heeft mijn vrouwtje gekozen voor een zeer moedige, maar vooral liefdevolle beslissing.

Dré Wolput

*Aaipot zegt de samenwerking met het ACW (en Den Bond) op. Als gevolg daarvan is de voorzitter -Marc Boogers- verwonderd. Want, zo stelt hij, aaipot is meer dan Toon Otten. Maar Marc toch, da meen dje toch nie ! Of wa ?. Het is toch de logica zelve : eerst zegt het ACW de wacht aan t.a.v. het 'boegbeeld' van aaipot. Dat daarna diezelfde organisatie de wacht aanzegt t.a.v. het ACW stond toch in de sterren geschreven ! Misschien moet je eens een cursus astrologie gaan volgen.

Hoe dan ook,het is voor het ACW een gemiste kans. De doelstellingen, voorstellingen en activiteiten van aaipot hebben een heel breed 'draagvlak'. Vooral bij de jongeren. En net vanuit die groep is er bij het ACW géén grote toevloed te merken. En bij de 'moederpartij' (CD&V) is het al niks beter.

Hoe en met wie zal er volgend jaar naar de verkiezingen worden gegaan ? Ik zou mij als ACW nu echt wel zorgen beginnen maken.

Gie Campo had er alvast een zeer mooie cartoen over op GVT. Wie het aaipotje breekt, moet het aaipotje betalen

 

*Een zeer gekende horecazaak op de Markt in Geel (De Flore) zal niet worden veroordeeld inzake (omvangrijke)fraude. De rechter(s) zijn immers van mening dat de zaak verjaard is. Andere rechters oordelen dan weer dat het geen probleem is om PV's van snelheidsovertredingen, vastgesteld door niet-gehomologeerde apparatuur, toch voldoende bewijskracht hebben. Werkt onze justitie dan toch met 2 maten en 2 gewichten.  Da meen dje toch nie ! Of wa ?

 

*Turnhout kreeg een prijs v/d Vlaamse overheid over de 'her-aanleg-plannen' voor de Markt. Zowel het autovrij maken als de 'verschillende sferen' die werden voorzien van rust, groen, doorsteken voor voetgangers enz. worden geloofd. Toch maar goed dat de plannen werden aangepast met het behoud van het hekken. Zou onze burgemeester 'Sis' al een dankbetuiging hebben gestuurd aan het comité 'behoud het hekken'

 

*De Loechtenberg heeft de laatste weken al meermaals daklozen op bezoek gehad. Zelf hebben we al een aantal keren iemand zien liggen/opstaan die zijn nachtverblijf had ingericht onder één v/d terrassen v/h aparthotel Cosendonck-Viane (achteraan de parking Loechtenbeg)

Deze morgen konden we vaststellen dat iemand zelfs een leegstaand appartement gekraakt had om er de nacht door te brengen.

Zijn er dan géén of onvoldoende opvangmogelijkheden in Turnhout ? Da meen dje toch nie ! Of wa ?

 

*Wat Turnova betreft hoorde ik vandaag enkele 'rare' verhalen. Zo zou één van de grootste 'geldschieters' zich hebben teruggetrokken. Of zou deze minstens willen afwachten tot o.m. na de heraanleg v/d Markt, om te zien of 'handel- en horeca' dan terug 'opveert'.

Anderzijds zou de stad eraan denken om de 'academies' op een andere locatie onder te brengen. Da meen dje toch nie ! Of wa ?

 

Dré Wolput

 

 

*Welgeteld -3- weken had CD&V nodig om een beslissing te nemen. Een beslissing die slechts betekent dat ze "een procedure zullen starten"' t.a.v. 2 van hun dissidente raadsleden. Ze zullen zich wel verschuilen achter...procedureregels, maar ik vind het ongehoord dat een meerderheidspartij pas na 3 weken 'kan beslissen'. Dit duidt m.i. op een zeer grote verdeeldheid bij die CD&V.

Ik hoor ook van heel wat mensen dat ze hun lidmaatschap bij de partij nu opzeggen !

Je zou als 'burger van deze stad' ook mogen verwachten dat de 'beslissing' wat verder zou reiken. Namelijk hoe, maar vooral met wie deze stad de rest van de legislatuur zal worden bestuurd. Niet dus. Nochtans is het de hoogste tijd : Turnhout moet nu eindelijk eens vooruit. Vandaag nog maakt een lezer van GVA zich boos over het lamentabele èn dure parkeerbeleid in Turnhout. Er is de slogan 'Turnhout, 't kan net'. Vanaf nu moet het streefdoel zijn : 'Turnhout 't kan anders èn beter voor iedereen'

 

*dezer dagen kan je ook worden uitgenodigd voor de eerste 'spadesteek' van de Fuifzaal. Let wel : ik gun de Turnhoutse jongeren hun fuifzaal. Maar niet deze véééél te dure variant voor een véééél te kleine capaciteit. Een leuk maar ongelofelijk duur 'hebbeding'.

Ik vrees dan ook dat met deze 'eerste spadesteek' een 2e èn eveneens, bodemloze put zal worden gegraven. Welke de eerste put dan is ? Juist ja, die in het Stadspark.

 

*En hoe zou het nog met TURNOVA zijn ? Heb jij ook de indruk dat het met dit project, niet meer vooruit gaat ? Je hoort er niks van en je ziet er niks aan !  Misschien kan de nieuw te vormen meerderheid daarover snel in communicatie treden met de bevolking. Datzelfde zou nu ook wel wat meer en frekwenter mogen inzake Turnhout 2012. Ik bedoel daarmee niet de verkiezingen voor een nieuwe gemeenteraad, maar wel het Cultuurjaar 2012 !

 

Het is wellicht een boutade maar Turnhout raakt steeds meer in erg troebel politiek vaarwater.

Dat heeft zo zijn oorzaken. Het mobiliteitsdossier is er daar maar één van.  Het begint al mis te lopen op de dag van de gemeenteraadsverkiezingen in oktober 2006.

CD&V krijgt dan een historische pandoering van de kiezer. Zelfs de 'oer-populaire' en zittend Burgemeester Hendrickx kan dit verlies niet tegenhouden. Ook Open Vld wordt afgestraft. Het mobiliteitsdossier was daar toen al niet vreemd aan.

De coalitiegesprekken lopen niet zo heel vlot. Gesprekken met Groen! lopen vast. Maar geen nood, de SP.a is erg gretig om de 'historische nederlaag' van de CD&V te 'compenseren' door al even 'historisch' deel te willen uitmaken van de coalitie. Zij zijn zelfs tevreden met 'slechts' 2 schepenzetels.

En hun jonge 'spring-in-'t veld' Dimitri Gevers eigent zich het mobiliteitsdossier toe. Wel op voorwaarde dat 'anderen' zich niet te veel komen moeien. Ruimtelijke ordening pakt hij er ook nog bij. Een CD&V onderhandelaar ziet 'de bui van een krappe meerderheid' snel hangen en pakt en passant Peter Reniers van Turnhout Vooruit (nu LDD) mee door om de meerderheid 'numeriek' wat groter te maken.

CD&V anderzijds valt terug op zijn elan van 'wie de meeste stemmen haalde moet schepen worden'. Voor hen staat dat blijkbaar gelijk met inhoud en competentie.

Die -overigens foute- redenering wordt al snel doorbroken wanneer de partij moet kiezen wie Marcel Hendrickx zal opvolgen op een nog nader te bepalen datum.

Francis Stijnen komt als winnaar uit de bus. Zeer tegen de zin van Eric Vos èn zijn omgeving.  Meteen maakt CD&V de afspraak dat bij het weggaan van Marcel een 'jongere vrouw' het opengekomen schepenmandaat zal invullen.

Dimitri Gevers is ondertussen ijverig een nieuw parkerbeleid aan het uitwerken. Zij adagium daarbij 'we geven de straten terug aan de bewoners'. Nog voor dit nieuwe beleid in voege komt is er al heel wat kritiek. Zo ondermeer wat het invoeren van werknemerskaarten en dito parkings betreft. Nadat in april 2008 zijn beleid effectief wordt doorgevoerd blijft de kritiek aanzwellen.Maar Dimitri noch CD&V hebben oor naar wat er allemaal leeft. Als dan met horten en stoten het Vinci-contract bekend raakt, waarin heel wat 'belendende maatregelen' zitten vervat, is het hek helemaal van de dam.

Maar de coalitie blijft ziende blind. Dimitri 'eist' vrij spel en CD&V heeft andere katten te geselen. Dat blijkt zeer pijnlijk wanneer Katrien Van De Poel maar zeer moeizaam verkozen raakt als nieuwe schepen. De proteststem van andere jonge CD&V raadsleden zal vanaf dan niet meer stilvallen. Alleen...CD&V, noch ACW schijnen dit te horen of er zich aan te storen. Het plotse ontslag van hun (ACW) voorzitter, Dré Wolput is zelfs géén aanleiding om eens een intern 'gewetensonderzoek' te doen. Business as usuall blijkt zeer snel. Ondertussen blijven zij doof voor de stem van hun jongeren. Een stem die niets anders zegt dan 'wij willen betrokken worden, wij willen gehoord worden en wij willen vooral gerespecteerd worden'. Niets van dat alles, CD&V meent het belangrijker om op Kerstavond het begijnhof van kaarsjes te voorzien, dan hun jonge raadsleden effectief te beluisteren en te waarderen.

Op 28 februari dan komt er een -onverwachte- onthouding van 3 jong CD&V'ers. Daardoor raakt het mobiliteitsplan niet aan een meerderheid en wordt het terug naar 'af' gestuurd.

Gisteren dan gaf Dimitri Gevers zijn 'mobiliteitsbevoegdheid' af ,of terug aan de Burgemeester.

Maar Dimitri is ook mee schuldig aan de huidige politieke malaise. Hij heeft zich zodanig opgesloten in zijn 'cocon' van het grote gelijk dat hij evenmin wou horen welke vele en terechte kritieken er waren en zijn op 'zijn' beleid. Het 'foefke' van collegiale beslissingen geloof ik al jaren niet meer.

Drie weken na het ontstaan van de politieke crisis heeft CD&V nog steeds géén beslissing(en) genomen. Partijstructuren en -reglementen worden naar voor geschoven om zich achter te verschuilen. Daardoor verliezen ze stilaan al het krediet wat ze nog hadden !

Turnhout heeft een zeer grote nood aan coaching èn leiderschap. Blijkbaar is er binnen de huidige coalitiepartners niemand die voldoende competenties in huis heeft om die coachende leider te zijn !

Dré Wolput

Sinds ik mijn ontslag aankondigde als ACW-voorzitter (juni 2009) en ook daarna zijn er wel eens -wederzijds- harde woorden gevallen tussen Toon Otten en mezelf.

Ook naar aanleiding van de politieke crisis gaf ik 'vrijuit mijn mening' over één en ander.

Ondertussen gebeurde er wel wat. Er was de beslissing van het ACW maar er waren ook enkele gesprekken tussen Toon en mij.

Zo hebben we vastgesteld dat onze meningen over het beleid in Turnhout veelal samenlopen. Ook onze 'maatschappijvisie' is zeker niet aan mekaar tegengesteld. Dus op dat terrein zijn we ook al géén opponenten

In de eerste plaats echter wil ik formeel ontkennen dat er tussen Toon en mezelf sprake is of was van een vendetta. Integendeel. In sommige dossiers heb ik het duidelijk opgenomen voor Toon. Ondermeer toen hij zijn wagen midden een autoloze markt achterliet en in de zaak van het ontslag van (o.m) zijn vriendin bij RTV.
Vermits 'wie schrijft die blijft' meer dan elders, op  het internet van toepassing is, ga ik hier niet flauw doen over wat ik allemaal geschreven heb. U kan lezen !

Wel ben ik me ervan bewust dat op dat elan doorgaan wel zou kunnen eindigen in een 'vendetta'. Of alvast in een situatie waarbij niemand, noch Toon noch ikzelf noch eender wie, gebaat zouden zijn. Bovendien past dat ook niet helemaal in een 'sociaal-rechtvaardige' houding, die ik voor mezelf toch wel belangrijk vind.

Dat Toon een ondernemend iemand is heeft hij genoegzaam bewezen. Denk daarbij aan (K) AAIPOT, zijn brouwerskunsten e.a.  Ook op politiek vlak heeft hij onmiskenbaar talent. De crisis die nu in de coalitie heerst is vooral veroorzaakt door het feit dat CD&V te weinig -of zelfs helemaal niet- heeft geluisterd naar de signalen die de jonge mandatarissen al heel lang sturen. Signalen van willen betrokken worden bij, gehoord worden over en niet gedegradeerd te worden tot louter stemmachine. Ook binnen het ACW is daaraan de afgelopen 2 jaar niet gewerkt. Nochtans was dat de kern van mijn 'ontslagboodschap' destijds als voorzitter

Welke beslissing de partij de komende dagen of uren ook mag nemen, ik geloof niet dat Toon voor de politiek verloren is. Ik wens hem alvast succes in zijn verdere carriëre. Of ze nu in de privé dan wel in de openbare sfeer zal verlopen.

Ik heb dit besluit genomen, in overleg met Toon, op basis van puur intermenselijk overwegingen.

Dus : zij die hierin een politiek maneuver menen te ontwaren zijn eraan voor de moeite. Dit is nu niet aan de orde !!

Dré Wolput

Samen-leven in verdraagzaamheid en respect voor en met mekaar. Dat is het leidmotief van de nieuwe buurtwerking die recent werd opgestart.

 

 

Iedereen die in één van de genoemde straten woont is hartelijk welkom om onze groep te komen versterken. Neem daartoe contact met Dré Wolput, via mail

wolput.dre@telenet.be   of   dreblogt@gmail.com

of via GSM : 0475/20.44.30

Een briefje of een seintje kan natuurlijk ook op m'n adres

Emiel Verreesstraat, 40 bus 7

 

Wij hebben jou nodig

 

Met vriendelijke groeten,
Dré Wolput
Emiel Verreesstraat, 40/7
2300  Turnhout
0475/204430

De politieke crisis, ontstaan op 28 februari, is een periode van echte hoogconjunctuur in de lokale media.

Het Nieuwsblad mocht zich verheugen in bijna 9000 views van hun gemeente-website.

En ook Dré blogt telt sinds 1 maart ruim 4500 siteviews. Daarbij maar liefst 700 nieuwe lezers.

Gelukkig is het nu krokusvakantie en werd het een beetje rustiger.

De oorzaken van de politieke crisis kent iedereen nu wel. Over mogelijke oplossingen echter is het nu al een 10-tal dagen windstil.

Zijn er gesprekken met oppositiepartijen aan de gang (of aan de gang geweest)

Denkt CD&V het toch te kunnen oplossen met de huidige mandatarissen en welke garanties hebben zij en de coalitiepartner over 'steun' ?

Opmerkelijk is ook dat we nog niets hebben gehoord, gelezen over hoe de SP.a zich positioneert in deze crisis.

Persoonlijk denk ik dat of Open VLD, of Groen! de meerderheid zullen depaneren. In dat geval zal CD&V minstens één schepenzetel moeten prijsgeven. Dergelijke oplossing zou ongetwijfeld nog meer interne (CD&V) verdeeldheid zaaien.

Kan CD&V wel anders dan 'gewoon voort doen'  zonder zich helemaal vast te rijden voor de rest van de legislatuur ?

In februari werd aan het RESOC een nota gepresenteerd over de 'krapte op de arbeidsmarkt in de zorgsector'

Zo is er een erg dalende trend inzake beschikbaarheid van mantelzorgers en zijn er te weinig afstuderende verpleegkundigen.

Ook bij de huisartsen stelt zich een groeiend probleem van tekort. Zo zijn er in de huisartsenvereniging regio Turnhout - HVRT) in 2012nog 153 mensen actief en is de prognose voor 2017 : 139. In diezelfde HVRT zijn 42% van de huisartsen nu reeds +55j en loopt dat tegen 2018 op naar bijna 70%, waarvan meer dan de helft dan +60 jaar zal zijn.

Nu reeds zijn er huisartsen die nieuwe patiënten weigeren omdat de werklast veel te hoog is.

Toen ik deze middag een asfpraak wou maken voor controle van m'n ogen, kreeg ik in het AZ Turnhout (campus St.Jozef) te horen dat er een wachttijd is van -minstens- 6 maanden. Dat is toch wel erg lang, niet ?

Dré Wolput

 

Dit zijn niet alleen 'straffe' uitspraken, ze zijn ook ongelofelijk 'beledigend' voor alle CD&V'ers die toevallig niet de naam Toon Otten hebben

 

 

In de zomer van 2010 plaatste ik opmijn blog een stuk 'Toon Otten for president'. In dat stuk hekelde ik de grenzeloze ambitie van Toon Otten. Enkle dagen later volgde een 2e deel. Wat me toen overkwam was pure 'shit'. Enkele (?!) vrienden van Toon plaatsten pure scheldproza, als reacties op mijn blog. Tot daar aan toe. Erger was het gegeven dat 'enkelen' (?!) toen ook mijn blog saboteerden. Dat was natuurlijk wel een stap te ver. Pure sensuur was het!

 

Het was allemaal beginnen scheeflopen in juni 2009. Bij een belangrijke stemming op de gemeenteraad (samenstelling vzw fusieziekenhuis) waren er 3 tegenstemmen. Alhoewel het een geheime stemming was, heb ik nooit getwijfeld aan wie die tegenstemmers waren. Dezelfden als nu bij het mobiliteitsplan.

Vanaf toen was het voor mij klaar en duidelijk : Toon wou en zou deze coalitie 'te kakken zetten'.

Op dat ogenblik was ik voorzitter v/h stedelijk ACW èn ondervoorzitter van de CD&V.

Vermits ik in die hoedanigheden, niet wenste afgerekend te worden op onbetrouwbare raadsleden, hield ik de eer aan mezelf en nam ontslag. Toon verweerde zich nog als een 'duivel in een wijwaterglas' om te zegen dat het allemaal m'n eigen fout was. GVA nam die prietpraat over zonder één en ander te checken.

Ik was er ook rotsvast van overtuigd dat deze feiten (niet met de coalitie meestemmen) zich zouden herhalen, wat nu ook gebeurde.

Meer tekst en uitleg : http://www.wolput.be/strategie-vd-onthouding

 

Ik vind het goed dat de 2 andere raadsleden (Van Tornhout en Der Kinderen) zich nu duidelijk distantiëren van Toon Otten. Ik heb trouwens altijd gesteld dat zij zich op sleeptouw lieten nemen door hem. Hun gedrag heeft er alvast toe geleid dat er nu plots toch positieve beslissingen kunnen worden genomen door het college (opnieuw parkeren in centrum) Die verdienste wil ik deze 2 dames graag toekennen.

 

Wat Toon betreft ligt het voor mij toch wel wat anders. Naar hem toe kan de CD&V mijn inziens nog maar één weg uit, deze van ontslag. Als lid van die partij vraag ik via deze weg alvast dat de partijleiding dit probleem NU ten gronde oplost èn tegelijk beter leert luisteren naar verzuchtingen van jonge mensen en de bevolking in zijn geheel.

 

En aan de ACW-voorzitter heb ik deze boodschap : daar waar jij je zorgen maakt over mijn standpunten, ook t.a.v. uw organisatie kan ik je enkel maar zeggen : het probleem zit van binnen, Marc, niet van buiten !!

 

Dré Wolput

 

 

 

Turnhout onbestuurbaar ?!

-Ik vind het helemaal niet erg dat het mobiliteitsplan (voorlopig ?!) van tafel werd geveegd. Ik was en ben daar tegen.

Maar ik wil ook niet naïef zijn en de drie jonge tegenstemmers nu alle lof toezwaaien. Want hoe dan ook, is hun 'gedrag' ontoelaatbaar. Het gaat hen ook niet over het mobiliteitsplan op zich.

Wat is er dan wel gaande ?

-in juni 2009 heeft zich een gelijkaardig incident voorgedaan bij een stemming. Naar aanleiding v/d samenstelling v/d nieuwe vzw van de fusie-ziekenhuizen, meer bepaald. Er waren toen ook 3 tegenstemmen bij de meerderheid. En alhoewel het een geheime' stemming was heb ik toen gesteld dat het wellicht om de zelfde gemeenteraadsleden ging, als nu. Omdat ik als ACW-voorzitter toen al in de gaten had dat 'sommigen de huidige coalitie' wilden opblazen, heb ik n.a.v. dit stemincident mijn ontslag gegeven. Vanuit diezelfde hoek is meermaals geprobeerd daarover een verkeerde voorstelling van zaken te geven.

Maar dat dit dissidente gedrag zich zou herhalen, stond in de sterren geschreven. Ondertussen bleven CD&V èn ACW  'ziende blind'

Aanleiding en oorzaak verschillend

De aanleiding nu is het mobiliteitsplan. De oorzaak echter situeert zich al van bij de vervanging van Marcel Hendrickx als schepene.  Hijzelf schoon toen duidelijk Toon Otten naar voor. Na enkele moeilijke weken werd Katrien Van De Poel verkozen als nieuwe schepen. Dat was en is duidelijk tegen de zin van zowel Toon Otten als zijn medestanders.

Het ACW en CD&V hebben ook nagelaten om een ernstig gesprek te beginnen over de vervanging van schepen De Busser. Hierover 'zouden'  na de verkiezingen van 2006, mondelinge afspraken zijn gemaakt. Met andere woorden kon Toon zijn 'ambities' terzake niet realiseren binnen deze legislatuur.

Voor zichzelf is Toon dan, via allerlei 'nevenactiviteiten'een ander draagvlak gaan creëeren buiten de partij en buiten het ACW om (alhoewel ACW zijn aaipot toejuicht en samenwerking is gaan zoeken) En, toegegeven dat is hem ook aardig gelukt.

Dat ze nu het mobiliteitsplan aangrijpen om de coalitie te breken is in het tactisch spel minstens een 11 op 10 waard.

Immers, reeds 3 jaar lang hebben ze alle kansen LATEN LIGGEN om aan het parkeerbeleid iets te veranderen. Alles hebben ze collegiaal mee goedgekeurd.

Heel dit dossier ligt erg gevoelig bij de bevolking. Dat weten zij ook. Dat hebben ze ook correct beluisterd ! (in tegenstelling tot anderen)

Dit dossier NU aangrijpen (op dik anderhalf jaar voor de verkiezingen) getuigt van zeer veel strategisch inzicht.

Zij zullen nu door velen beschouwd worden als 'helden' die niet langer willen meespelen in de 'kadaverdiscipline van hun partij'. Zij zijn de helden die tenminste rekening houden met wat er bij de bevolking leeft. Spijtig, héél erg spijtig dat ze daar drie jaar van complete inertie voor hebben laten voorbijgaan.

Het bedje van (vooral) Toon Otten ligt netjes gespreid voor 2012.

Dré Wolput